De overgang van identiteit naar procesbesef is zelf een proces
Steeds meer mensen merken: er klopt iets niet meer aan de oude manier van kijken. De vaste beelden van wie je bent, wat je kan, wat je moet — ze voelen krap, te klein, niet meer passend.
Je leest misschien over ‘jezelf als proces zien’ en denkt: ja, dat klinkt waar. Maar waarom voelt het dan nog niet zo? Waarom blijft de neiging bestaan om jezelf te definiëren, vast te zetten, zekerheid te zoeken?
Het antwoord is simpel en geruststellend: omdat de overgang van ‘ik ben iets’ naar ‘ik ben een proces’ zelf óók een proces is. Je kunt dit niet denken of forceren. Je moet het worden — langzaam, stap voor stap, ervaring na ervaring.
De spanning tussen ‘ik ben iets’ en ‘ik word iets’
Het oude bewustzijn zegt: “Ik ben een rol, een functie, een identiteit.”
Het nieuwe bewustzijn zegt: “Ik ben in beweging, ik word, altijd.”
Die overgang voel je vaak als innerlijke spanning. Enerzijds de behoefte aan duidelijkheid — wie ben ik dan? — en anderzijds de ervaring dat alles vloeibaar is, dat je aan het veranderen bent, dat er steeds minder vastligt.
Dit is geen teken dat je het ‘verkeerd’ doet. Dit is de overgang. Precies deze spanning is de poort naar Global Awareness. Leren verdragen dat je in wording bent — zonder dat je al weet waarheen.
Waarom dit langzaam groeit
Je hersenen, je zenuwstelsel, je gevoel van zelf — alles is jarenlang gewend aan duidelijkheid en vastigheid. Dat kun je niet in één keer loslaten. Je lichaam en geest moeten wennen aan ruimte, aan niet-weten, aan openheid.
Dit kost tijd. Niet omdat je dom bent, niet omdat je achterloopt, maar omdat het echt een ander soort ervaren is. Je gaat niet van weten naar weten — je gaat van weten naar weten, voelen en zijn.
In Global Awareness leer je iets wat we nooit geleerd hebben: leven zonder vooraf vastgelegde vorm. Daar hoort verwarring bij, aarzelingen, terugvallen in het oude denken. Dat is niet fout — dat is gezond, menselijk, precies zoals het hoort.
Hoe dit werkt in werk, relaties, gezondheid
Werk:
- Je oude identiteit: “Ik ben deze functie, deze professional, deze rol.”
- Nieuwe ervaring: “Ik leer, ik groei, ik ben mijn rol en nog veel meer. Misschien verandert mijn werk, misschien verander ik.”
- De overgang: je merkt dat je je werk aan het ontgroeien bent – wat eerst voldoening gaf, voelt nu te klein, te beperkt, soms saai. Dat is goed. Zo ontstaat ruimte voor vernieuwing.
Relaties:
- Je oude identiteit: “Ik ben de partner van… Zo hoort onze relatie te zijn.”
- Nieuwe ervaring: “Wij zijn twee processen in beweging. Onze relatie kan groeien, veranderen, verdiepen of loslaten.”
- De overgang: je voelt angst bij verandering in de ander. Maar tegelijk besef je: dit maakt jullie contact levend en waar.
Gezondheid:
- Je oude identiteit: “Mijn lichaam is sterk/zwak. Ik ben gezond/ziek.”
- Nieuwe ervaring: “Mijn lichaam verandert. Ook mijn lichaam is een proces, geen vaste toestand.”
- De overgang: je leert luisteren naar wat nú nodig is, in plaats van vast te houden aan oude beelden van hoe je ‘zou moeten zijn’.
Dit mag tijd kosten — dit kost tijd
Global Awareness vraagt geen perfectie. Geen snelle omslag. Geen directe helderheid. Juist het toestaan van tijd, ruimte en onzekerheid maakt de overgang mogelijk.
Je hoeft niet elke dag ‘in het proces’ te voelen. Je zult vallen, twijfelen, jezelf weer vastpakken — om daarna weer losser te worden.
Het is niet de snelheid die telt — het is de bereidheid om onderweg te zijn. Het gaat erom dat je van start gaat en met elke keuze die zich voordoet oefent.
Jezelf als proces leren zien is misschien wel het meest menselijke leerproces dat er is. En zoals alles wat echt leeft, heeft het tijd nodig. Geef die tijd. Je bent precies op de goede plek.